به گزارش «خبرنامه دانشجویان ایران»؛ امروزه برخی برای جهاد تبیین به فعالیت های مجازی مانند استوری گذاشتن اکتفا می کنند اما پیدا و مبرهن است که فعالیت مجازی کار فعال مجازی است. فعال دانشجویی باید کاری کاراتر و اثرگذارتر انجام دهد. مثلا فعال مجازی امروز در قضیه فلسطین به نشر فیلم قساوت های صهیونیست ها بسنده می کند در حالیکه فعال دانشجویی می تواند جلسه کتابخوانی با موضوع فلسطین برگزار کند.
قبل پیروزی انقلاب از دهه ۴۰ به بعد در محافل دانشجویی یکی از سوالها همین بود که نقش فعالین دانشجویی چیست و چه باید کرد؟ این سوال منشاء شکلگیری گروههای بسیاری شد. اینکه ما کنشهای احساسی داشته باشیم خیلی مهم است.
در جهاد تببین آیا فعال دانشجویی باید به استوری گذاشتن اکتفا کند؟
بخشی از جامعه ما به طور طبیعی بیش از مطالب فکری به مطالب احساسی واکنش نشان میدهد. بنابراین کارهایی مثل استوری گذاشتن و کارهای احساسی ترویج کردن خیلی خوب است. اما آیا فعال دانشجویی باید به همین اکتفا بکند؟
به نظر من با توجه به امکانات فکری که دارند باید بخشی از بار توجیه افراد را به دوش بکشند. به هر حال سوالها و شبهههایی وجود دارد؛ برای مخالف، برای قشر خاکستری، برای خودیها و هر کس دیگری. این نیازمند جواب است. همان بحث جهاد تبیین یک بحث عامی است که خیلی وظایف را در خود جای میدهد. امیدوارم جهاد تبیین را عدهای مبتذل نکنند.
جهاد تبیین چگونه شدنی است؟ شما تا وقتی خودتان اطلاعات نداشته باشید نمیتوانید مشکل دیگران را حل کنید. کسی که مسلط نیست نمیتواند رفع شبهه کند. آقا چند سال قبل در دیدار با دانشجویان فرمودند سطح مطالعه خود را از سایتها و روزنامهها بالاتر ببرید. اینکه ما در سطح مطالب روز کار کنیم خوب است، اما جای کتاب خواندن را نمیگیرد. اگر مثلا در موضوع فلسطین میخواهیم کاری کنیم بیاییم و بگوییم ده کتاب خوب در این حوزه وجود دارد.
برای دانلود و شنیدن ادامه این گفتگو میتوانید به لینک زیر مراجعه کنید:
